ฉันไม่รู้ว่า … การที่ได้รักเธอไปอย่างทุ่มเททั้งใจ
การที่เปลี่ยนแปลงตัวเองไปมากมายทั้งที่ไม่ได้ตั้งไจ
การทิ่คิดถึงเทอมากกว่าตัวเอง
การที่ห่วงหาเทอมากเกินกว่าจะบรรยายเปนคำพูด .. มันผิดไหม?

แม้ใครต่อใครอาจจะว่าหลงโง่งมงาย
แม้อาจดูไร้ค่า เสียเวลา ..
แม้อนาคตอาจไม่สวยงามเท่าในวันก่อนหน้า
แม้ไม่มีอะไรสามารถประกันได้ว่าจะมีอะไรตอบแทนมา

แต่หากจะถามฉันว่าอยากย้อนเวลากลับไปเพื่อแก้ไขไหม?
ฉันก็ยังจะคงดึงดัน ...
เลือกที่จะพบและสบตากับเทอไนวันนั้น
เพื่อฉันจะได้รักเทอ ... อย่างวันนี้

หลายคนถามเหดผลว่าทำไมต้องเปนเทอ
คนที่ดูว่าไม่เหมาะ ไม่ควร ไม่น่าจะ ... ใช่
ตอบกลับไม่ได้ ! ... เพราะ มันไม่มีเหดผล
ก็ทำไมจะต้องมีหละ
ในเมื่อความรักของฉันมาจากหัวใจ .. ไม่ไช่สมอง
รักของฉันเปนความรุสึกลึกๆ .. จากใจล้วนๆ
หาไช่เหตุผลที่กลั่นกรองมาจากสมอง

ความรักสวยงามด้วยตัวมันเอง
ไม่จำเปนที่คนที่ได้รักและถูกรัก จะต้องสวยงามเลิศเลอ ..กว่าใครๆ
แต่รักต่างหาก ...ที่ทำไห้คนที่ได้รักและถูกรักสวยงาม
และตอนนี้ความรักในใจฉัน
ก็กำลังทำไห้เทอสวยงามที่สุดไนสายตา :)

แต่หากจะมีสักคำหนึ่งที่อทิบายได้ทุกอย่าง
นั่นก็คงจะเปนคำสั้นๆคำเดิม ที่เรียกว่า “รัก”

ทำทุกอย่าง ... เพราะรัก
ทำทุกอย่าง ... เพื่อรัก
ทำทุกอย่าง ... เพียงมีรักในหัวใจ

เพราะฉันมีแต่รักเท่านั้นจริงๆ
และรักของฉันก็เลือกเธอ ...